هر آتش نشانی باید چه نوع شیلنگ ها و نازل های آتش نشانی را بشناسد؟

چرا انتخاب شیلنگ آتش نشانی و نازل در زمین آتش نشانی اهمیت دارد؟

را شلنگ آتش نشانی و ترکیب نازلی که یک خدمه مستقر می کند تعیین می کند که چه مقدار آب به آتش می رسد، با چه فشاری، با چه الگوی و با چه دسترسی. انتخاب نادرست - قطر شلنگ خیلی کوچک برای آتش سوزی بزرگ ساختاری، یا نازل با سوراخ جامد که در یک فضای محدود استفاده می شود - می تواند باعث شود خدمه نتوانند آتش را خاموش کنند یا بدتر از آن، آنها را در معرض آسیب های تبدیل بخار ناشی از اعمال آب بیش از حد در یک محفظه بسته قرار دهد. آتش نشانان باتجربه می دانند که انتخاب شیلنگ و نازل یک تصمیم معمول اداری نیست، بلکه یک تصمیم تاکتیکی است که در زمینه نوع آتش سوزی، ساخت و ساز ساختمان، منبع آب موجود و اندازه خدمه گرفته می شود.

آتش نشانی های مدرن چندین نوع شلنگ و تنظیمات نازل را روی هر دستگاه حمل می کنند، دقیقاً زیرا هیچ ترکیب واحدی برای هر سناریو بهینه نیست. یک واحد واسط سرزمین وحشی با تقاضاهای کاملاً متفاوتی نسبت به یک شرکت موتور سازه‌ای شهری مواجه است، و یک حمله لوله‌های ایستاده بلندمرتبه نیازهای شلنگ و نازل متفاوتی را نسبت به آتش‌سوزی اتاق و محتویات مسکونی ارائه می‌کند. این راهنما دسته بندی اصلی انواع شلنگ و نازل آتش نشانی، مشخصات فنی آنها، و زمینه های عملیاتی که در آن هر کدام انتخاب صحیحی هستند را پوشش می دهد.

انواع شیلنگ آتش نشانی بر اساس ساخت و استفاده

شلنگ حمله کنید

شلنگ اتک شلنگ اولیه ای است که برای رساندن مستقیم آب به آتش استفاده می شود. این دستگاه به گونه ای طراحی شده است که در برابر فشارهای عملیاتی بالا مقاومت کند - معمولاً برای فشارهای آزمایشی 400 psi (27.6 بار) یا بالاتر - در حالی که به اندازه کافی انعطاف پذیر است تا خدمه بتوانند در شرایط آتش سوزی از درها، از راه پله ها و اطراف گوشه ها پیشروی کنند. شلنگ حمله در قطرهای اسمی 1 اینچ، 1.5 اینچ، 1.75 اینچ و 2.5 اینچ (25 میلی متر، 38 میلی متر، 45 میلی متر و 65 میلی متر) موجود است. قطر 1.75 اینچ پرکاربردترین اندازه در آتش نشانی سازه آمریکای شمالی است که سرعت جریان قابل کنترل 150 تا 200 گالن در دقیقه (GPM) را با وزن شلنگ و ویژگی های حمل و نقل متعادل می کند که یک خدمه دو نفره می تواند به طور موثر مدیریت کند. خط 2.5 اینچی 250 GPM یا بیشتر را ارائه می دهد و برای اطفاء حریق با حجم زیاد یا به عنوان یک خط تامین پشتیبان در یک سازه رزرو شده است.

شیلنگ تامین (شلنگ با قطر بزرگ)

شیلنگ تأمین - که معمولاً در ایالات متحده شلنگ با قطر بزرگ (LDH) نامیده می شود - آب را از یک هیدرانت یا منبع آب به دستگاه پمپاژ منتقل می کند تا از دستگاه به آتش. قطر استاندارد LDH 4 اینچ و 5 اینچ (100 میلی‌متر و 125 میلی‌متر) است که 5 اینچ اندازه غالب در پمپ‌های مدرن آمریکایی است. LDH در فشارهای نسبتاً کم (معمولاً 10 تا 20 psi در ورودی) در مقایسه با شلنگ حمله عمل می کند، زیرا برای تامین پمپ به جای فشار به حجم متکی است. یک خط تامین 5 اینچی می‌تواند 1000 GPM یا بیشتر را در فواصل چند صد فوتی ارائه دهد و به شرکت‌های موتور اجازه می‌دهد تا آب قابل اطمینانی را از هیدرانت‌های دوردست بدون تلفات اصطکاک قابل توجه برقرار کنند. LDH با ژاکت نرم تر و سخت تر از شلنگ حمله ساخته شده است زیرا نیازی به مقاومت در برابر فشارهای تخلیه بالای خروجی پمپ ندارد.

شیلنگ Wildland (Forestry).

شیلنگ آتش نشانی Wildland برای نیازهای خاص آتش نشانی برس، چمن و جنگل طراحی شده است، جایی که خدمه می توانند شیلنگ را در زمین های ناهموار برای فواصل طولانی حمل کنند و در جایی که شیلنگ باید در برابر سایش ناشی از کشیدن سنگ ها، ریشه ها و زباله های سوخته مقاومت کند. رایج‌ترین اندازه‌های شلنگ وحشی 1 اینچ و 1.5 اینچ است که به طور قابل‌توجهی سبک‌تر از شلنگ حمله ساختاری با قطر معادل است. شلنگ Wildland معمولاً با یک ژاکت پنبه ای یا مصنوعی به جای ساخت دولایه شیلنگ حمله ساختاری ساخته می شود و وزن را به قیمت مقداری فشار کاهش می دهد. فشار کار برای شیلنگ wildland معمولا کمتر از شلنگ حمله ساختاری است - حدود 250-300 psi فشار تست سرویس - که با توجه به اینکه عملیات آتش سوزی در مناطق وحشی معمولاً از فشار تخلیه پمپ کمتر و شلنگ کوتاه تر استفاده می کند کافی است.

شیلنگ تقویت کننده

شیلنگ تقویت کننده یک شیلنگ لاستیکی سخت یا مصنوعی است که روی یک قرقره پیچیده می شود، معمولاً به قطر 3/4 اینچ یا 1 اینچ، برای آتش سوزی های اولیه، آتش سوزی وسایل نقلیه و عملیات پاک کردن استفاده می شود. بر خلاف شلنگ ژاکت بافته شده، شیلنگ تقویت کننده پس از استفاده نیازی به بارگذاری مجدد صاف در بستر شلنگ ندارد - مستقیماً روی حلقه تقویت کننده به عقب می پیچد. این باعث می‌شود تا برای برقراری تماس‌های معمولی سریع استقرار و بازیابی شود. با این حال، قطر کوچک آن سرعت جریان را به حدود 30 تا 60 GPM محدود می کند، و آن را برای حمله آتش سازه ای کاملا نامناسب می کند. استفاده مناسب از آن برای آتش سوزی زباله، آتش سوزی های کوچک در فضای باز و عملیات خنک کننده در جایی که حجم زیادی از آب مورد نیاز نیست، است.

شلنگ بلند (Sandpipe).

بسته های شلنگ بلند، مجموعه های از پیش متصل شلنگ های 2.5 یا 1.75 اینچی هستند که توسط آتش نشان ها به ساختمان های بلند حمل می شوند تا به سیستم استند لوله ساختمان متصل شوند. از آنجایی که ظرفیت آسانسور و عرض راه پله، مقدار شلنگی را که می‌توان به طور عملی بالای طبقه همکف حمل کرد، محدود می‌کند، بسته‌های شلنگ مرتفع معمولاً 100 تا 150 فوت طول دارند - کوتاه‌تر از بارهای شلنگ حمله استاندارد روی یک دستگاه. شیلنگ های بلند باید برای فشارهای عملیاتی لوله ایستاده دارای درجه فشار باشند، که در ساختمان های قدیمی یا ساختمان های بدون دریچه های کاهش فشار خودکار می تواند از 250 psi در خروجی تجاوز کند و به دستگاه های کاهش دهنده فشار داخلی نیاز دارد تا فشار کاری را به محدوده ایمن و موثر برای نازل برساند.

مقایسه قطر شیلنگ آتش نشانی و سرعت جریان

انواع نازل های آتش نشانی و ویژگی های عملیاتی آنها

نازل های حفره صاف (جریان جامد).

نازل های با سوراخ صاف آب را در جریانی جامد و منسجم از طریق یک روزنه ماشینکاری دقیق به نام نوک تخلیه می کنند. قطر نوک معمولی برای استفاده از خط دستی 15/16 اینچ و 1 اینچ است که تقریباً 185 GPM و 210 GPM را به ترتیب در فشار نازل 50 psi ارائه می دهد. نوک‌های سوراخ صاف جریان اصلی از 1.25 اینچ تا 2 اینچ قطر برای کاربردهای مانیتور و تفنگ عرشه دارد. جریان جامد تولید شده توسط یک نازل حفره صاف حداکثر قدرت نفوذ و نفوذ را دارد - می تواند از طریق آوار به محل آتش سوزی عمیق برسد، از سقف سوزان ضربه بزند یا به پنجره های طبقه بالایی از خیابان برسد. این جریان همچنین حداقل تبدیل بخار را در محفظه های محصور در مقایسه با الگوهای مه ایجاد می کند و خطر سوختن خدمه حمله را کاهش می دهد. محدودیت اصلی این است که نازل های با سوراخ صاف هیچ تنظیم الگوی ارائه نمی دهند - آنها یک الگوی جریان ثابت را ارائه می دهند و آتش نشان فقط با باز کردن یا بستن شیر ضامن جریان را کنترل می کند.

نازل های ترکیبی (مه).

نازل های ترکیبی به اپراتور نازل این امکان را می دهند که با چرخاندن لوله نازل، الگوهای جریان را از جریان مستقیم تا مه با زاویه باز انتخاب کند. موقعیت‌های میانی مه باریک، مه گسترده و یک الگوی پرده محافظ تولید می‌کنند که می‌تواند خدمه را از گرمای تابشی محافظت کند. نازل‌های ترکیبی در مدل‌های جریان ثابت (که یک GPM تنظیم شده را در فشار کاری خاص، معمولاً 100 psi ارائه می‌دهند) و مدل‌های خودکار (یا با فشار ثابت) در دسترس هستند، که با تنظیم خودکار اندازه روزنه‌ای که اپراتور پمپ منبع را تغییر می‌دهد، فشار نازل ثابت را در طیفی از نرخ‌های جریان حفظ می‌کند. تطبیق پذیری نازل های ترکیبی آنها را به رایج ترین نوع نازل در آتش نشانی سازه های همه منظوره تبدیل می کند. با این حال، الگوی مه گسترده ای که برای تهویه یا حمله دفاعی استفاده می شود، به طور قابل توجهی به آب بیشتری نسبت به یک جریان مستقیم نیاز دارد تا به ناک داون معادل برسد، و الگوهای مه به سرعت در گرمای یک اتاق به بخار پراکنده می شوند و در صورت استفاده نادرست در محفظه هایی با سرنشینان یا اعضای خدمه، به طور بالقوه باعث سوختگی می شوند.

نازل های اتوماتیک (جریان متغیر).

نازل‌های خودکار از مکانیزم داخلی فنری برای حفظ فشار ثابت نازل - معمولاً 100 psi - در محدوده جریان تقریباً 70 تا 200 GPM بسته به مدل استفاده می‌کنند. این طراحی تغییرات در اتلاف اصطکاک را جبران می‌کند، زیرا شیلنگ‌ها گسترش می‌یابند یا خطوط اضافی باز می‌شوند، و به اپراتور پمپ اجازه می‌دهد تا فشار موتور را بدون اینکه اپراتور نازل دچار نوسان‌های ناگهانی یا افت فشار شود، تنظیم کند. نازل‌های خودکار در بخش‌هایی که استقرار سریع توسط خدمه کوچک در اولویت است، محبوب هستند، زیرا آنها تغییرات فشار پمپ را تحمل می‌کنند که باعث ایجاد مشکلاتی برای نازل‌های جریان ثابت می‌شود. این معاوضه باعث کاهش راندمان جریان در انتهای پایین محدوده عملیاتی می شود - یک نازل خودکار با جریان 70 GPM در 100 psi انرژی پمپ مشابه با جریان 150 GPM را مصرف می کند، که نشان دهنده راندمان مصرف ضعیف آب در صورت وجود حداکثر جریان است.

نازل فوم و سیستم های ادوکتور

نازل های فوم برای جذب هوا به داخل محلول فوم برای تولید فوم آتش نشانی تمام شده برای اطفاء حریق کلاس B (آتش سوزی مایع قابل اشتعال) و کاربرد فوم کلاس A برای آتش سوزی های ساختمانی و مناطق وحشی طراحی شده اند. نازل‌های فوم تنفس‌شونده هوا، هنگام عبور محلول، هوا را از طریق پورت‌های گلوی نازل می‌کشند و ساختار حباب‌داری تولید می‌کنند که به طور قابل‌توجهی پایدارتر از فوم تولید شده از طریق یک نازل ترکیبی استاندارد است. نازل‌های فوم با فشار بالا با ادوکتورهای دور پمپ یا خطی برای ارائه محلول فوم در فشارهای بالاتر استفاده می‌شوند. انتخاب نازل فوم مناسب مستلزم تطبیق نازل با تنظیم درصد ادوکتور و نوع کنسانتره فوم است - عدم تطابق بین این اجزا باعث تولید کف بی کیفیت می شود که به سرعت تجزیه می شود و بخار از سطح مایع در حال سوختن را مهار نمی کند.

دستگاه های جریان اصلی: تفنگ های عرشه و مانیتورهای قابل حمل

دستگاه‌های جریان اصلی جریان‌های آب با حجم بالا - معمولاً 500 GPM تا 2000 GPM یا بیشتر - را برای عملیات‌های اطفای حریق دفاعی که در آن حمله داخلی دیگر قابل تحمل نیست، برای محافظت در برابر قرار گرفتن در معرض سازه‌های مجاور، و برای مهار سریع آتش‌سوزی‌های تجاری یا صنعتی بزرگ ارائه می‌کنند. تفنگ های عرشه (که به آنها لوله های برجک یا تفنگ های سیلاب نیز گفته می شود) به طور دائم بر روی دستگاه نصب می شوند و مستقیماً به منیفولد تخلیه پمپ متصل می شوند. مانیتورهای قابل حمل دستگاه‌های زمینی هستند که می‌توانند مستقل از دستگاه قرار گرفته و توسط دو یا چند خط تغذیه 2.5 اینچی یا LDH عرضه شوند.

نازل های جریان اصلی یا نوک سوراخ صاف (برای حداکثر دسترسی و نفوذ) یا نازل های مه ترکیبی (برای انعطاف پذیری در الگو و قابلیت فوم) هستند. نوک جریان اصلی با حفره صاف در محدوده 1.5 اینچی تا 2 اینچی جریان های جامدی را تولید می کند که قادر به رسیدن به 80 تا 100 فوت به صورت افقی در فشارهای استاندارد 80 psi در نوک هستند. این دستگاه‌ها ابزار دقیقی نیستند - آنها حجم زیادی از آب را از راه دور به داخل یا روی آتش می‌برند - اما توانایی آنها در رساندن حجم آب از یک خط دستی، آنها را برای سناریوهای آتش بزرگ ضروری می‌سازد.

انتخاب شیلنگ و نازل عملی برای سناریوهای رایج آتش سوزی

• آتش سوزی ساختمان مسکونی تک خانواده: شلنگ حمله 1.75 اینچی با نازل ترکیبی یا خودکار که برای حمله داخلی روی جریان مستقیم تنظیم شده است. یک بار 200 فوتی از قبل وصل شده روی دستگاه امکان استقرار سریع را بدون مونتاژ شلنگ اضافی در هنگام ورود می دهد.
• آتش سوزی سازه تجاری: شلنگ حمله 2.5 اینچی با نوک سوراخ صاف (1 اینچی یا 1.25 اینچی) برای خط حمله اولیه، نرخ جریان مناسب برای آتش‌سوزی‌های بزرگ کف باز را فراهم می‌کند. خط دوم 2.5 اینچی به عنوان پشتیبان، کمبود آب و حفاظت از خدمه را فراهم می کند.
• حمله با لوله های بلند: بسته خرطومی 2.5 اینچی با یک دریچه کاهش فشار داخلی و یک نوک سوراخ صاف یا نازل ترکیبی کم فشار. نوک سوراخ صاف در فشار نازل 50 psi به خدمه اجازه می دهد تا فشارهای باقیمانده بالای لوله ایستاده را با خیال راحت تری نسبت به یک نازل ترکیبی که به 100 psi نیاز دارد مدیریت کند.
• آتش سوزی خودرو: شیلنگ حمله 1.75 اینچی یا شیلنگ تقویت کننده با نازل ترکیبی. الگوی مه برای خنک کردن محفظه موتور قبل از باز کردن کاپوت و برای محافظت از خدمه در برابر احتراق احتمالی سوخت مفید است.
• آتش سوزی رابط سرزمین وحشی: شلنگ wildland 1 یا 1.5 اینچی با نازل قابل تنظیم به سبک باغ یا نازل اختصاصی مه وحشی. حفاظت از آب در عملیات‌های زمین‌های وحشی حیاتی است - انفجارهای کوتاه در فاصله نزدیک بسیار مؤثرتر از کاربرد پایدار با حجم بالا برای سوختن پوشش گیاهی است.
• آتش مایع قابل اشتعال (کلاس B): نازل ترکیبی با قابلیت فوم یا نازل فوم هواکش متصل به سیستم ادوکتور با درصد کنسانتره فوم مناسب. هرگز از یک جریان آب استاندارد مستقیماً روی سطح مایع در حال سوختن استفاده نکنید - می تواند سوخت سوزان را پخش کند و باعث انفجار شدید بخار شود.