قبل از انتخاب و استفاده از شیلنگ آتش نشانی چه چیزهایی باید بدانید؟

شیلنگ آتش نشانی چیست و چرا ساخت و ساز آن اهمیت دارد

شلنگ آتش نشانی یک لوله انعطاف پذیر با فشار بالا است که برای حمل آب یا سایر عوامل اطفاء حریق از یک منبع تحت فشار - مانند شیر آتش نشانی، پمپ موتور آتش نشانی، یا سیستم لوله ایستاده - تا جایی که به عامل برای کنترل یا خاموش کردن آتش نیاز است، مهندسی شده است. در حالی که یک شلنگ آتش نشانی ممکن است یک قطعه ساده از تجهیزات به نظر برسد، ساخت آن شامل مواد با دقت انتخاب شده و تحمل های مهندسی است که تعیین می کند آیا تحت فشارهای مکانیکی و حرارتی شدید آتش نشانی فعال است یا خیر. شلنگی که در حین عملیات آتش سوزی تحت فشار از کار می افتد، هم آتش نشانان و هم افرادی را که در تلاش برای محافظت از آنها هستند به خطر می اندازد. به همین دلیل است که شیلنگ های آتش نشانی در اکثر کشورها و حوزه های قضایی تابع استانداردهای سختگیرانه تولید، الزامات بازرسی منظم و گواهینامه های عملکردی مشخص هستند.

ساختار اصلی شلنگ آتش نشانی شامل یک لوله داخلی است که آب را حمل می کند، یک یا چند لایه تقویت کننده که مقاومت فشاری و یکپارچگی ساختاری را ایجاد می کند، و یک ژاکت بیرونی که در برابر سایش، گرما و آسیب های محیطی محافظت می کند. مواد خاص مورد استفاده در هر لایه، تعداد لایه‌های تقویت‌کننده و نوع اتصال در هر انتها بسته به کاربرد مورد نظر متفاوت است - از سیستم‌های اطفاء حریق صنعتی گرفته تا خطوط حمله آتش نشانی شهری و استقرار آتش‌نشانی در مناطق وحشی.

انواع اصلی شیلنگ های آتش نشانی و کاربردهای خاص آنها

شیلنگ های آتش نشانی یک دسته محصول واحد نیستند بلکه خانواده ای از انواع شیلنگ های تخصصی هستند که هر کدام برای نقش خاصی در عملیات حفاظت و سرکوب آتش بهینه شده اند. انتخاب نوع صحیح هم برای اثربخشی عملیاتی و هم برای رعایت ایمنی ضروری است.

به شیلنگ ها حمله کنید

شلنگ های اتک، شلنگ های آتش نشانی اولیه هستند که توسط خدمه آتش نشانی برای رساندن مستقیم آب به آتش استفاده می شود. آنها به گونه ای طراحی شده اند که در برابر فشارهای کاری بالا - معمولاً 175 تا 300 psi (12 تا 20 بار) مقاومت کنند - در حالی که به اندازه کافی انعطاف پذیر هستند تا آتش نشانان بتوانند در فضاهای محدود و اطراف موانع مانور دهند. شیلنگ‌های تهاجمی معمولاً در قطرهای 38 میلی‌متر (1.5 اینچ) و 45 میلی‌متر (1.75 اینچ) برای اطفاء حریق ساختاری داخلی و در قطرهای 65 میلی‌متری (2.5 اینچ) برای عملیات سرکوب جریان اصلی یا بیرونی موجود هستند. آنها دارای یک ژاکت بیرونی بافته شده هستند - که معمولاً از پلی استر یا ترکیب پلی استر-پنبه ساخته می شود - روی یک آستر داخلی لاستیکی یا ترموپلاستیک.

شیلنگ های تامین و شیلنگ های با قطر بزرگ (LDH)

شیلنگ های تامین، از جمله شلنگ های با قطر بزرگ (LDH)، برای جابجایی حجم زیادی از آب در فواصل طولانی تر، معمولاً از یک هیدرانت یا منبع آب به یک موتور آتش نشانی یا پمپ آتش نشانی استفاده می شود. LDH معمولاً در قطرهای 100 میلی‌متر (4 اینچ) و 125 میلی‌متر (5 اینچ) در دسترس است و برای عملکرد در فشارهای کاری متوسط ​​- معمولاً 100 تا 200 psi (7 تا 14 بار) طراحی شده است. از آنجایی که این شیلنگ‌ها حجم آب بالایی را به جای جریان‌های با سرعت بالا حمل می‌کنند، برای ظرفیت جریان و سهولت استقرار از بستر شلنگ به‌جای مقاومت فشار بالا مورد نیاز خطوط حمله بهینه‌سازی شده‌اند.

شیلنگ جنگلداری و وحشی

شیلنگ‌های آتش‌نشانی Wildland سبک، جمع‌وجور و طراحی شده‌اند تا توسط خدمه پیاده در زمین‌های ناهموار حمل شوند. آنها در قطرهای کوچکتر موجود هستند - معمولاً 19 میلی متر (0.75 اینچ) و 25 میلی متر (1 اینچ) - و با ژاکت های مصنوعی سبک وزن روی آسترهای ترموپلاستیک ساخته می شوند که در برابر سایش از زمین های سنگی و زباله های جنگلی مقاومت می کنند. از آنجایی که شیلنگ‌های زمین‌های وحشی اغلب بر روی زمین‌های ناهموار کشیده می‌شوند و در معرض گرمای ناشی از سوزاندن پوشش گیاهی قرار می‌گیرند، ژاکت‌های بیرونی آن‌ها باید مقاومت سایشی فوق‌العاده‌ای داشته باشند و در عین حال به اندازه‌ای انعطاف‌پذیر باقی بمانند که به سرعت پیچیده و بسته‌بندی شوند.

شیلنگ تقویت کننده

شیلنگ‌های تقویت‌کننده، شیلنگ‌های لاستیکی سفت و سخت و غیرقابل جمع شدن هستند که معمولاً روی یک قرقره در یک دستگاه آتش نشانی ذخیره می‌شوند. آنها برای آتش‌سوزی‌های کوچک، عملیات پاک‌سازی و سناریوهای حمله اولیه استفاده می‌شوند که در آن به تحویل سریع و سبک آب بدون زمان لازم برای قرار دادن شلنگ حمله تخت نیاز است. شیلنگ های تقویت کننده برای فشار کاری بالا درجه بندی می شوند و بسیار بادوام هستند، اما قطر نسبتاً کوچک آنها - معمولاً 19 میلی متر تا 32 میلی متر - ظرفیت جریان آنها را در مقایسه با شیلنگ های حمله بزرگتر محدود می کند.

شیلنگ مکش

شیلنگ‌های مکنده که به آن شلنگ‌های مکش سخت نیز می‌گویند، شیلنگ‌های سفت یا نیمه سختی هستند که برای کشیدن آب از منابع ساکن مانند حوض‌ها، رودخانه‌ها یا استخرها به داخل پمپ آتش نشانی استفاده می‌شوند. بر خلاف شیلنگ های فشار، شیلنگ های مکنده باید فشار منفی (خلاء) ایجاد شده توسط پمپ را بدون فرو ریختن تحمل کنند. آنها با یک تقویت کننده سیم مارپیچ سفت و سخت که در دیواره لاستیکی تعبیه شده ساخته شده اند تا سطح مقطع دایره ای خود را در شرایط خلاء حفظ کنند. قطر شیلنگ مکش استاندارد برای دستگاه های آتش نشانی از 75 میلی متر تا 125 میلی متر (3 تا 5 اینچ) متغیر است.

رتبه بندی فشار شلنگ آتش نشانی و عملکرد جریان

درجه بندی فشار یکی از مهم ترین مشخصات برای هر شیلنگ آتش نشانی است. دو مقدار فشار مهم هستند: فشار تست سرویس، که فشاری است که در آن شیلنگ باید به طور دوره‌ای بدون نشتی یا نشان دادن مشکل آزمایش شود، و فشار کاری نامی، که حداکثر فشاری است که شیلنگ برای تحمل آن در طول کار معمولی طراحی شده است. فشار ترکیدگی - معمولاً سه تا پنج برابر فشار کاری - نشان‌دهنده نقطه‌ای است که در آن شیلنگ به طور فاجعه‌باری از کار می‌افتد، و حاشیه ایمنی کافی بین فشار کاری و ترکیدگی یک الزام اساسی طراحی و ایمنی است.

عملکرد سرعت جریان به همان اندازه مهم است و تابعی از قطر شلنگ، فشار عملیاتی و طول شلنگ است. از دست دادن اصطکاک - کاهش فشاری که هنگام عبور آب از شیلنگ رخ می دهد - با طول شلنگ بیشتر، قطرهای کوچکتر و نرخ جریان بیشتر افزایش می یابد. واحدهای آتش نشانی هنگام برنامه ریزی چیدمان شیلنگ، اتلاف اصطکاک را با دقت محاسبه می کنند تا مطمئن شوند که فشار نازل کافی در نقطه حمله وجود دارد، صرف نظر از اینکه چه مقدار شلنگ بین پمپ و نازل مستقر شده است.

اتصالات شیلنگ آتش نشانی: استانداردها، مواد و سازگاری

کوپلینگ شیلنگ آتش نشانی اتصالاتی در هر انتهای شیلنگ است که به آن اجازه می دهد به هیدرانت ها، پمپ ها، نازل ها و سایر بخش های شلنگ متصل شود. سازگاری کوپلینگ یک مسئله عملیاتی حیاتی است - اگر دو شیلنگ از استانداردهای کوپلینگ ناسازگار استفاده کنند، نمی توان آنها را در میدان به هم وصل کرد، که می تواند به شدت توانایی آتش نشانی را برای عملکرد مؤثر به خطر بیندازد. چندین استاندارد کوپلینگ در سطح جهانی استفاده می شود و ادارات آتش نشانی باید استانداردهای کوپلینگ ثابت را در موجودی تجهیزات خود حفظ کنند و اطمینان حاصل کنند که شرکای کمک متقابل از سیستم های سازگار یا حمل آداپتورهای مناسب استفاده می کنند.

• رشته استاندارد ملی (NST) / NH: پرکاربردترین استاندارد کوپلینگ در ایالات متحده، کوپلینگ‌های NST از گام و قطر رزوه خاصی استفاده می‌کنند که به شیلنگ‌ها، نازل‌ها و دستگاه‌های سازنده‌های مختلف اجازه می‌دهد تا به طور قابل اعتماد متصل شوند. NST در NFPA 1963 مشخص شده است و یک الزام قانونی برای ادارات آتش نشانی است که بودجه فدرال در ایالات متحده دریافت می کنند.
• کوپلینگ استورز: Storz یک سیستم کوپلینگ متقارن و بدون رزوه است که به طور گسترده در اروپا، استرالیا و به طور فزاینده ای در آمریکای شمالی استفاده می شود. هر دو انتهای یک کوپلینگ Storz یکسان هستند، که مشکل جفت گیری نر/ماده کوپلینگ های رزوه ای را از بین می برد و امکان اتصال سریعتر در هر دو جهت را فراهم می کند. کوپلینگ های استورز به ویژه در شلنگ های با قطر بزرگ و اتصالات هیدرانت رایج هستند.
• کوپلینگ های آنی استاندارد بریتانیا (BS): کوپلینگ های لحظه ای BS که به طور گسترده در انگلستان و بسیاری از کشورهای مشترک المنافع استفاده می شود، یک سیستم به سبک سرنیزه ربع دور است که امکان اتصال و قطع سریع را فراهم می کند. آنها در طیف وسیعی از قطرها موجود هستند و در بین تولید کنندگان مطابق با مشخصات استاندارد بریتانیا سازگار هستند.
• مواد کوپلینگ: کوپلینگ شیلنگ آتش نشانی از آلیاژ آلومینیوم، برنج یا آلومینیوم سخت آنودایز شده تولید می شود. کوپلینگ های آلومینیومی سبک وزن و مقاوم در برابر خوردگی هستند و آنها را به گزینه اصلی برای شلنگ های حمله حمل شده توسط آتش نشانان تبدیل می کند. کوپلینگ‌های برنجی سنگین‌تر، اما بسیار بادوام هستند و اغلب برای اتصالات دائمی لوله‌های ایستاده و سیستم‌های آتش‌نشانی صنعتی که وزن یک نگرانی اصلی نیست، ترجیح داده می‌شوند.

استانداردها و گواهینامه های کلیدی برای شیلنگ های آتش نشانی

شیلنگ های آتش نشانی مورد استفاده در آتش نشانی حرفه ای و برنامه های ایمنی جانی تابع استانداردهای سختگیرانه ای هستند که بر الزامات ساخت، عملکرد و آزمایش آنها حاکم است. رعایت این استانداردها برای تهیه آتش نشانی در اکثر حوزه های قضایی اجباری است و یک معیار کیفیت اساسی برای سیستم های آتش نشانی صنعتی و تجاری است.

• NFPA 1961: استاندارد انجمن ملی حفاظت از آتش که الزامات ساخت و عملکرد شلنگ آتش نشانی در ایالات متحده را پوشش می دهد. این الزامات ساخت و ساز، رتبه بندی فشار، روش های آزمایش اثبات، و دستورالعمل های عمر مفید را مشخص می کند.
• EN 14540: استاندارد اروپایی برای شیلنگ های layflat بدون نفوذ مورد استفاده در خدمات آتش نشانی، مشخص کننده الزامات ساخت، عملکرد فشار، و تحمل ابعاد برای شیلنگ های مورد استفاده در کشورهای عضو اتحادیه اروپا است.
• لیست UL: تست و فهرست‌بندی آزمایشگاه‌های Underwriters (UL) تضمین بازار بیشتری را از انطباق عملکرد شلنگ آتش نشانی در برنامه‌های تجاری و صنعتی آمریکای شمالی ارائه می‌دهد.
• ISO 14557: استاندارد بین‌المللی برای شلنگ‌های مکش لاستیکی و پلاستیکی شلنگ آتش نشانی و مجموعه‌های شیلنگ، که یک خط پایه جهانی برای عملکرد و آزمایش شلنگ مکش ارائه می‌دهد.

بازرسی، آزمایش و عمر سرویس شیلنگ آتش نشانی

بازرسی منظم و تست خدمات سالانه الزامات اساسی برای نگهداری شلنگ آتش نشانی در شرایط عملیاتی ایمن است. NFPA 1962 راهنمایی دقیق در مورد مراقبت، استفاده، بازرسی، تست خدمات و تعویض شلنگ آتش نشانی در آمریکای شمالی ارائه می دهد و استانداردهای ملی مشابه در سایر کشورها اعمال می شود. روش‌های بازرسی و آزمایش زیر الزامات استاندارد صنعت هستند:

• تست فشار سالانه سرویس: تمام شیلنگ های آتش نشانی باید حداقل یک بار در سال تحت فشار آزمایشی نامی سرویس هیدرواستاتیک آزمایش شوند. شلنگ برای آزمایش فشار تحت فشار قرار می گیرد و برای مدت زمان مشخصی - معمولاً یک دقیقه - در حالی که از نظر نشتی، آسیب ژاکت، برآمدگی یا مشکل اتصال بازرسی می شود، نگه داشته می شود. هر شیلنگی که در تست فشار ناموفق باشد باید فوراً از سرویس خارج شود.
• بازرسی بصری پس از هر بار استفاده: پس از هر استقرار، شیلنگ ها باید قبل از بارگیری مجدد روی دستگاه، از نظر بریدگی، ساییدگی، سوختگی، کپک زدگی، آسیب اتصال و وضعیت واشر در تمام طولشان به صورت بصری بررسی شوند.
• خشک کردن مناسب قبل از ذخیره سازی: شیلنگ آتش نشانی باید قبل از ذخیره یا بسته بندی در بستر شلنگ کاملاً خشک شود. نگهداری شیلنگ مرطوب باعث رشد کپک روی ژاکت های فیبر طبیعی می شود و می تواند باعث خراب شدن آستر در شیلنگ های مصنوعی ذخیره شده در محفظه های دستگاه داغ در مدت زمان طولانی شود.
• قفسه بندی مجدد برای تغییر نقاط تاشو: شیلنگی که در پیکربندی تاشوی تخت ذخیره می‌شود، باید به‌طور دوره‌ای دوباره قفسه‌بندی یا چرخانده شود تا محل چین‌خوردگی‌ها تغییر کند، و از ایجاد خطوط چین دائمی در ژاکت یا آستر که می‌توانند تحت فشار به نقاط شکست تبدیل شوند، جلوگیری شود.
• محدودیت عمر سرویس: NFPA 1962 حداکثر عمر مفید ده سال را برای شلنگ آتش نشانی فعال از تاریخ تولید، صرف نظر از وضعیت ظاهری فیزیکی آن، توصیه می کند. شیلنگی که به این سن رسیده است باید از خدمات آتش نشانی خط مقدم بازنشسته شود و یا برای استفاده آموزشی تغییر کاربری داده شود یا به طور کامل از سرویس حذف شود.

علل شایع خرابی شیلنگ آتش نشانی و نحوه پیشگیری از آنها

درک شایع ترین علل خرابی شیلنگ آتش نشانی به بخش های آتش نشانی و مدیران تاسیسات کمک می کند تا شیوه های نگهداری پیشگیرانه را اجرا کنند که عمر سرویس شلنگ را افزایش داده و خطر خرابی در حین کار را کاهش می دهد. عوامل زیر مسئول اکثر خرابی زودرس شلنگ آتش نشانی هستند:

• آسیب سایش: کشیدن شیلنگ بر روی روسازی ناهموار، لبه های بتنی و آوار یکی از شایع ترین علل سایش ژاکت بیرونی و آسیب نهایی آستر است. استفاده از غلتک های شلنگ یا پل های شیلنگ محافظ در گذرگاه های جاده، و اجتناب از کشیدن بی مورد شیلنگ روی سطوح ساینده، این خطر را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
• آلودگی شیمیایی: قرار گرفتن در معرض نشت سوخت، سیالات هیدرولیک، اسیدها و سایر مواد شیمیایی می تواند هم پوشش لاستیکی و هم الیاف ژاکت مصنوعی را تخریب کند. شیلنگ های مورد استفاده در حوادثی که شامل نشت مواد شیمیایی یا مواد خطرناک است باید بلافاصله پس از حادثه کاملاً ضدعفونی شوند و قبل از بازگرداندن به سرویس از نظر علائم تخریب مواد بازرسی شوند.
• پیچ خوردگی تحت فشار: خمیدگی های تند در یک شلنگ تحت فشار، غلظت های تنش شدیدی ایجاد می کند که می تواند باعث لایه لایه شدن آستر یا خرابی ژاکت در نقطه پیچ خوردگی شود. تکنیک چیدمان شیلنگ مناسب - حفظ انحنای ملایم به جای خمیدگی تیز - و استفاده از گیره های شلنگ و وای برای مدیریت هندسه شیلنگ در طول عملیات، خطر پیچ خوردگی را کاهش می دهد.
• آسیب های ترافیکی خودرو: دویدن از روی شیلنگ آتش نشانی با دستگاه آتش نشانی یا سایر وسایل نقلیه یکی از دلایل شناخته شده آسیب کوپلینگ، پارگی ژاکت و نیشگون گرفتن آستر داخلی است. زمانی که شیلنگ باید از خطوط ترافیکی فعال عبور کند، باید از شیلنگ های شیلنگ استفاده کرد و اپراتورهای دستگاه باید در مورد قرار دادن شلنگ در اطراف وسایل نقلیه آموزش ببینند.
• تمرین نادرست اتصال: اتصالات رزوه ای متقاطع، استفاده از نیروی بیش از حد، یا عدم جایگزینی واشرهای آسیب دیده منجر به نشتی کوپلینگ و خرابی اتصال تحت فشار می شود. رزوه ها و واشرهای اتصال باید قبل از هر اتصال بازرسی شوند و واشرهای آسیب دیده به عنوان یک مورد معمول تعمیر و نگهداری جایگزین شوند.

انتخاب شیلنگ آتش نشانی مناسب برای برنامه شما

انتخاب شیلنگ آتش نشانی صحیح مستلزم تطبیق نوع شلنگ، قطر، درجه فشار، مواد ژاکت و استاندارد اتصال با الزامات عملیاتی خاص برنامه است. برای ادارات آتش نشانی شهرداری، فرآیند انتخاب بر اساس استانداردهای ملی، مشخصات دستگاه و پروتکل های عملیاتی که از طریق تجربه و برنامه های آموزشی تدوین شده است هدایت می شود. برای تاسیسات صنعتی، ساختمان‌های تجاری و سیستم‌های آتش‌نشانی خصوصی، انتخاب باید با مشورت یک مهندس حفاظت از حریق واجد شرایط که می‌تواند الزامات نرخ جریان، فشار سیستم، محدودیت‌های ذخیره‌سازی و استانداردهای نظارتی قابل‌اجرا را ارزیابی کند، انجام شود. در همه موارد، خرید شیلنگ آتش نشانی از تولیدکنندگانی که مطابق با استانداردهای ملی یا بین المللی مربوطه هستند - تایید شده توسط گواهی تست شخص ثالث - مهمترین مرحله تضمین کیفیت در دسترس هر خریدار است. شلنگ آتش نشانی تجهیزات ایمنی زندگی است و عواقب مشخص کردن یا خرید محصول نامرغوب نه از نظر مالی بلکه در زندگی انسان ها اندازه گیری می شود.