انواع نازل شیلنگ آتش نشانی: SmoothBore، Fog، Automatic و Gallonage قابل انتخاب

خدمه ای که خط حمله را به یک سازه در حال سوختن کشیده اند، قبل از اینکه نازل حتی باز شود، انتخاب می کند: چه نوع نازلی در انتهای شلنگ قرار دارد. یک سوراخ صاف با نوک ثابت جریانی محکم و نافذ را ایجاد می کند. یک نازل مه را می توان از یک جریان مستقیم به یک الگوی محافظ گسترده در پیچش بشکه تغییر داد. این تفاوت نحوه تنظیم پمپ، میزان آب حرکت خط و میزان گرمای جذب جریان را تغییر می دهد.

بهترین نوع نازل وجود ندارد. انواع نازل شلنگ آتش نشانی حول مبادلات واقعی بین دسترسی، جریان، فشار نازل و انعطاف پذیری الگو طراحی شده اند. این راهنما انواع اصلی را توضیح می‌دهد، ویژگی‌های عملیاتی آنها چگونه متفاوت است، و قبل از انتخاب نازل برای خط حمله، خط تامین یا قرقره صنعتی، چه چیزی را باید بررسی کرد.

جریان، فشار و شکل جریان: مشخصاتی که یک نازل را تعریف می کند

هر نازل آتش نشانی با سه مقدار عملیاتی تعریف می شود: جریان، فشار نازل و شکل جریان. جریان حجم آب تخلیه شده در دقیقه است که معمولاً بر حسب گالن در دقیقه (gpm) یا لیتر در دقیقه (lpm) بیان می شود. فشار نازل فشاری است که در ورودی نازل اندازه گیری می شود، نه فشار تخلیه پمپ. سرعت جریان را می دهد و همراه با هندسه روزنه، دستیابی و نفوذ را تعیین می کند. شکل جریان، الگوی خروج آب از نازل است، از یک ستون جامد تا یک مخروط مه گسترده.

این ارزش ها با هم کار می کنند. در یک فشار نازل ثابت، یک روزنه بزرگتر آب بیشتری را حرکت می دهد. در یک روزنه ثابت، فشار بالاتر جریان را افزایش می دهد. به همین دلیل است که نمی توان نوع نازل را بدون تنظیم مجدد فشار تخلیه پمپ تغییر داد. هر کسی که می‌خواهد بفهمد فشار و جریان در کل شلنگ چگونه رفتار می‌کند، باید بررسی کند که چگونه شیلنگ‌های آتش نشانی فشار خود را در طول عملیات اطفاء حریق حفظ می‌کنند، زیرا کاهش اصطکاک و ارتفاع، فشاری را که نازل در واقع می‌بیند تغییر می‌دهد.

انواع نازل شیلنگ آتش نشانی اصلی

نازل های شلنگ آتش نشانی به چهار دسته کلی تقسیم می شوند: سوراخ صاف، مه گالناژ ثابت یا قابل انتخاب، فشار ثابت خودکار، و نازل های با الگوی قابل تنظیم اولیه. هر کدام یک منطق عملیاتی متمایز دارند و هر کدام نقش تاکتیکی متفاوتی دارند.

نازل های با سوراخ صاف

یک نازل با سوراخ صاف از یک دهانه گرد ثابت استفاده می کند که در یک نوک فلزی ماشین کاری شده است. آب به صورت ستونی جامد که شکل و سرعت خود را در مسافت ثابت نگه می دارد، خارج می شود. در فشار کاری معمولی حدود 50 psi، یک سوراخ صاف با واکنش نازل متوسط، دسترسی و نفوذ عالی ایجاد می‌کند، بنابراین کار با خط آسان‌تر است. معاوضه این است که هیچ الگوی مه وجود ندارد. جریان به قطر نوک قفل می شود: یک نوک 15/16 اینچی با 50 psi تقریباً 185 gpm تخلیه می کند، بنابراین اپراتور پمپ باید جریان نامی را برای نوک نصب شده تامین کند، و اپراتور نازل باید بپذیرد که جریان را نمی توان برای محافظت از گرما باز کرد.

نازل های مه شکن گالناژی ثابت و قابل انتخاب

نازل های مه با عبور دادن آن از روی مجموعه ای از دندانه های ماشینکاری شده در نوک جریان، جریان را به قطرات می شکنند. آن دندان ها تلاطمی ایجاد می کنند که جریان جامد را به مخروطی از قطرات خرد می کند. یک نازل مه گالناژ ثابت یک جریان ثابت را تخلیه می کند که معمولاً 100 psi درجه بندی می شود، در حالی که به اپراتور اجازه می دهد الگو را از جریان مستقیم به مه گسترده تغییر دهد. یک نازل گالناژ قابل انتخاب یک حلقه کنترل جریان اضافه می کند تا اپراتور بتواند بین تنظیماتی مانند 95، 125، 150 یا 200 gpm با فشار نامی یکسان انتخاب کند. الگوهای مه در حمله داخلی ارزشمند هستند: مه گسترده گرما را به سرعت جذب می کند و از خدمه محافظت می کند، در حالی که یک جریان مستقیم یا باریک زمانی که آتش از درگاه دور باشد، دسترسی بیشتری به آن می دهد.

نازل فشار ثابت اتوماتیک

نازل های اتوماتیک حاوی یک بافل فنری هستند که با تغییر جریان منبع، دهانه را باز یا بسته می کند. نتیجه یک فشار تقریباً ثابت نازل در یک محدوده جریان گسترده است. اگر فشار پمپ افزایش یابد یا آب بیشتری به نازل برسد، بافل باز می شود و آب بیشتری با همان فشار تخلیه می کند. این طرح از آتش نشانان در برابر افزایش فشار ناگهانی محافظت می کند و عملکرد پمپ را ساده می کند، به همین دلیل است که نازل های خودکار در خطوط تغذیه با قطر بزرگ و در موقعیت های کمک متقابل که تامین آب غیرقابل پیش بینی است رایج است.

نازل های قابل تنظیم با الگوی پایه

نازل های اصلی ساده ترین طراحی هستند: یک بشکه قابل تنظیم دستی بدون تنظیم جریان داخلی. آنها به طور گسترده در قرقره های صنعتی، شیلنگ های عرشه دریایی، و کابینت های پایه داخلی استفاده می شوند، جایی که اپراتور نیاز به تنظیم سریع جریان مستقیم به مه دارد و نیازی به کنترل دقیق گالناژ ندارد. از آنجایی که ساختار داخلی ساده است، نازل‌های اصلی سبک‌تر، آسان‌تر و ارزان‌تر از طرح‌های گالناژ خودکار یا قابل انتخاب هستند.

جریان مستقیم در مقابل مه: آنچه الگو انجام می دهد

الگوی اسپری یک ویژگی آرایشی نیست. نحوه عملکرد آب روی آتش را تغییر می دهد. جریان مستقیم یک ستون فشرده و پرسرعت است که مسافت های طولانی را طی می کند و به عمق یک محفظه آتش می رود. این انتخاب مناسب برای رسیدن به آتش زیر شیروانی، ضربه زدن به سقف، یا رساندن آب از فاصله ایمن به بیرون از پنجره است. الگوی مه آب را به قطراتی با سطح ترکیبی بزرگ می شکند. این قطرات به سرعت گرما را جذب می کنند و به بخار تبدیل می شوند که اکسیژن را جابجا می کند و گازهای آتش را خنک می کند. مه وسیعی که در بالای سر خدمه قرار دارد یک دفاع استاندارد برای پیشروی در یک راهرو گرم است.

یک مه باریک حد وسط است: همچنان گرما را جذب می‌کند اما نسبت به یک الگوی عریض، دسترسی بیشتری را حفظ می‌کند. در اکثر نازل های مه، الگوی با چرخش بشکه تغییر می کند، نه با تنظیم جریان. بخش هایی که برای پوشش چندین کار به یک خط تلفن نیاز دارند، اغلب یک طرح چند منظوره با دستگیره تپانچه و خاموش کننده یکپارچه، مانند نازل شلنگ آتش نشانی چند منظوره با گیره تپانچه، که به اپراتور اجازه می دهد بدون تعویض تجهیزات بین حمله و تعمیرات اساسی جابجا شود، انتخاب می کنند.

اندازه ورودی، رزوه ها و سازگاری کوپلینگ

یک نازل تنها زمانی مفید است که به شلنگ متصل شود. دو عامل این اتصال را کنترل می کنند: قطر ورودی و استاندارد رزوه. نازل های هندلاین معمولا دارای ورودی های 1.5 اینچی، 2 اینچی یا 2.5 اینچی هستند. نازل های جریان اصلی از ورودی های 2.5 یا 3 اینچی استفاده می کنند. استاندارد نخ منطقه ای است. ایالات متحده معمولاً از نخ های NST/NH استفاده می کند. آلمان و بسیاری از اروپای مرکزی از Storz استفاده می کنند، یک جفت بدون جنس یک چهارم چرخش بدون جنس مرد یا زن. انگلستان از نخ های جان موریس استفاده می کند، ژاپن از Machino استفاده می کند و روسیه، فرانسه و ایتالیا هر کدام استانداردهای خاص خود را دارند. یک نازل با رزوه های اشتباه آب بندی نمی شود و آداپتورها وزن و نقطه نشتی بالقوه دیگری را اضافه می کنند.

سازگاری کوپلینگ نیز به رزوه های تمیز و واشرهای سالم بستگی دارد. اگر واشر فرسوده شده باشد یا رویه ها تراشه شده باشند، حتی مجموعه ای از رزوه ها نشت می کند، بنابراین هر بار که نازل وصل می شود، رزوه ها و واشرها را بررسی کنید.

برای بخش‌هایی که از کوپلینگ‌های Storz استفاده می‌کنند، نازل‌های شلنگ آتش نشانی Storz در اندازه‌های ورودی 1.5، 2، 2.5 و 3 اینچی، برنامه‌های هندلاین و اصلی بدون آداپتور را پوشش می‌دهند. برای تجهیزات استاندارد بریتانیا، یک نازل شلنگ جان موریس با رزوه های موجود در شیلنگ ها و کوپلینگ های سبک بریتانیایی مطابقت دارد.

نحوه انتخاب نوع نازل شلنگ آتش نشانی مناسب

از منبع آب و شلنگ شروع کنید، نه از نازل. یک خط حمله 1.75 اینچی در 200 فوت به جریان و فشار متفاوتی نسبت به خط تغذیه 2.5 اینچی که یک جریان اصلی را تغذیه می کند، نیاز دارد. انتخاب باید پنج چیز را در نظر بگیرد: جریان مورد نیاز برای خاموش کردن بار آتش سوزی مورد انتظار، ظرفیت و فشار پمپ، قطر شلنگ و افت اصطکاک، استاندارد رزوه در حال استفاده، و توانایی خدمه برای رسیدگی به واکنش نازل.

1. جریان مورد نیاز برای بزرگترین آتشی که خط باید با آن مقابله کند را تأیید کنید.
2. بررسی کنید که پمپ می تواند آن جریان را در فشار نازل مورد نیاز پس از از دست دادن اصطکاک ارائه دهد.
3. الگوی جریانی را انتخاب کنید که با روش حمله مطابقت داشته باشد: جامد برای دسترسی، مه برای محافظت از گرمای داخلی.
4. اندازه ورودی و استاندارد رزوه را با شیلنگ و کوپلینگ موجود مطابقت دهید.
5. نازل انتخاب شده را قبل از ایجاد مشکل استاندارد روی شلنگ واقعی آزمایش کنید.

انتخاب نازل یک تصمیم سیستمی است. هنگامی که جریان، فشار و الگوی تنظیم شد، نوع نازل در جای خود قرار می‌گیرد و شلنگ، پمپ و اتصالات همه از یک اعداد کار می‌کنند.